Κάντε FOLLOW και ΕΔΩ αν θέλετε: https://bit.ly/evan_gian_instagram


Στις 24 Αυγούστου, στην εκπομπή «Σήμερα» του ΣΚΑΪ, ο Άδωνις Γεωργιάδης απάντησε στη συζήτηση για την ακρίβεια με ένα επιχείρημα: ο ένας πήγε Κυκλάδες, ο άλλος Κρήτη, εκείνος Ρόδο — «δεν είμαστε εικόνα οικονομικής καταστροφής, μαυρισμένοι και ωραίοι γυρίσαμε».

Η λογική είναι απλή: βλέπω κατανάλωση, άρα υπάρχουν λεφτά. Το πρόβλημα είναι ότι αυτή η λογική έχει μια τρύπα — και η τρύπα δεν είναι θέμα άποψης, είναι θέμα εθνικών λογαριασμών.

Εδώ δεν απαντάω με γνώμη ούτε με ανέκδοτα από τη γειτονιά μου. Απαντάω με επίσημα στοιχεία: Eurostat, ΕΛΣΤΑΤ, Τράπεζα της Ελλάδος, ΑΑΔΕ, ΙΝΕ ΓΣΕΕ. Όλα με ενεργά λινκ πιο κάτω — μη με πιστέψετε επειδή το λέω εγώ, ανοίξτε τα.

Πρώτα, από πού βγήκε το «15 του μηνός». Κάτι που ίσως δεν περιμένετε: αυτό το νούμερο δεν το δίνει καμία έρευνα, είναι ρητορικό. Η μέτρηση του ΙΜΕ ΓΣΕΒΕΕ λέει άλλα — και έχει σημασία να τα λέμε σωστά, γιατί με λάθος νούμερο σου γυρίζουν όλη τη συζήτηση.

Μετά, το κεντρικό εύρημα. Η Ελλάδα είναι η μόνη χώρα στην Ευρώπη με αρνητικό ποσοστό αποταμίευσης νοικοκυριών: ξοδεύουμε περισσότερα από όσα εισπράττουμε. Την ώρα που η Ευρωζώνη αποταμιεύει γύρω στο 15% του διαθέσιμου εισοδήματος, εμείς είμαστε σε αρνητικό πρόσημο.

Και εδώ είναι όλη η ουσία: η υψηλή κατανάλωση δεν αποδεικνύει ότι υπάρχουν λεφτά. Αποδεικνύει ότι ξοδεύονται λεφτά που δεν υπάρχουν. Η αρνητική αποταμίευση, στην καθομιλουμένη, είναι ακριβώς η φράση «τελειώνει ο μισθός». Ο υπουργός χρησιμοποιεί ως απόδειξη ευημερίας το ίδιο το σύμπτωμα της πίεσης.

Μετά: από πού έρχονται τα λεφτά αφού δεν έρχονται από το εισόδημα. Δανεικά, παλιές αποταμιεύσεις και τουρίστες — γιατί οι τζίροι που επικαλούνται όλοι περιλαμβάνουν 40 εκατομμύρια επισκέπτες, που δεν είναι ελληνικά νοικοκυριά.

Και το πιο σκληρό: η Ελλάδα είναι πρώτη στην ΕΕ σε καθυστερήσεις πληρωμών για ενοίκια, δάνεια και λογαριασμούς, με διπλάσιο ποσοστό από τη δεύτερη χώρα. Αυτό δεν είναι έρευνα γνώμης — δεν ρωτάει «πώς νιώθεις», ρωτάει «καθυστέρησες πληρωμή;». Και ανά περιφέρεια, τα χειρότερα ποσοστά τα έχουν τα νησιά του τουρισμού.

Θα δούμε ακόμη τη στέρηση σε παιδιά και ηλικιωμένους, που αυξήθηκε μέσα σε έναν χρόνο, και το χρέος: οφειλέτες στην εφορία, δάνεια στα χέρια των servicers.

Και φυσικά το «για να είμαι δίκαιος», που δεν λείπει ποτέ. Υπάρχουν πράγματα που πάνε καλύτερα: ονομαστικοί μισθοί, ανεργία, καταθέσεις. Θα πω και ποια νούμερα της αντιπολίτευσης είναι υπερβολικά, γιατί αν πεις «πέντε εκατομμύρια Έλληνες πνίγονται στα χρέη», σου το ανασκευάζουν σε δύο λεπτά.

Το πραγματικό ερώτημα δεν είναι αν ο μισθός τελειώνει στις 15 ή στις 18. Είναι πώς γίνεται η κατανάλωση να ανεβαίνει ενώ η αποταμίευση βυθίζεται. Και αυτό δεν αντικρούεται με μαύρισμα.

Στα σχόλια: εσάς πότε τελειώνει ο μήνας;

Πηγή: statistics.gr,ec.europa.eu/eurostat, ethnos.gr, inegsee.gr,